پیش بینی قیمت نفت و طلا؛ برنت به ۹۶ دلار نزدیک شد، چرا طلا با وجود جنگ سقوط کرد؟
قیمت نفت در معاملات امروز چهارشنبه ۲ سپتامبر ۲۰۲۶ پس از جهش شدید روز گذشته به رشد خود ادامه داد.
در تازهترین دادههای رویترز، هر بشکه نفت برنت به حدود ۹۵ دلار و ۶۸ سنت رسید و نفت وست تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز در محدوده ۹۰ دلار و ۸۳ سنت معامله شد. ارقام اولیه معاملات کمی پایینتر و در محدوده ۹۵.۴۰ و ۹۰.۶۶ دلار قرار داشتند؛ بنابراین تفاوت قیمتهای منتشرشده بیشتر ناشی از زمان ثبت نرخ است.
هر دو شاخص نفتی روز سهشنبه جهشی بیش از چهار دلار داشتند. برنت با رشد ۴.۶ درصدی روی ۹۴.۶۵ دلار بسته شد و WTI با افزایش ۵.۲ درصدی به ۹۰.۲۲ دلار رسید.
این جهش یک پیام روشن دارد: حق بیمه جنگ دوباره به بازار نفت برگشته است.
چرا نفت دوباره به سمت ۱۰۰ دلار حرکت کرد؟
مهمترین عامل، بازگشت خطر اختلال جدی در عرضه خاورمیانه است.
دور تازه حملات آمریکا به اهدافی در ایران و پاسخ موشکی و پهپادی تهران، پس از دورهای از کاهش نسبی درگیری، بار دیگر فعالان بازار انرژی را متوجه تنگه هرمز کرده است.
اهمیت هرمز در عددهای آن نهفته است.
اداره اطلاعات انرژی آمریکا برآورد کرده بود که پیش از جنگ، حدود ۲۰.۹ میلیون بشکه نفت و فرآورده در روز از این آبراه عبور میکرد؛ رقمی معادل حدود ۲۰ درصد مصرف جهانی مایعات نفتی. ظرفیت خطوط لوله جایگزین عربستان و امارات نیز تنها میتواند بخشی از این حجم را جبران کند.
با آغاز جنگ، این جریان به شدت کاهش یافت. EIA برآورد کرده متوسط نفت عبوری از هرمز در سهماهه دوم ۲۰۲۶ به فقط ۴.۹ میلیون بشکه در روز رسیده بود؛ در حالی که در سهماهه چهارم ۲۰۲۵، پیش از شروع درگیری، ۲۱.۶ میلیون بشکه بود.
یعنی بازار نفت با یک گلوگاه معمولی مواجه نیست؛ هر خبر مربوط به هرمز مستقیماً روی بخشی قابل توجه از عرضه جهانی اثر میگذارد.
تردد کشتیها دوباره کم شد؛ بازار چرا نگران است؟
اطلاعات کشتیرانی نیز نگرانی معاملهگران را تأیید میکند.
براساس دادههای اولیه Kpler که رویترز منتشر کرده، روز سهشنبه فقط چهار کشتی کالایی قابل ردیابی از تنگه هرمز عبور کردند؛ در حالی که متوسط ۱۰ روزه حدود ۱۳ فروند بود. البته خاموش بودن سامانههای ردیابی برخی کشتیها به این معناست که آمار واقعی میتواند بالاتر باشد.
در عین حال، وزیر انرژی آمریکا گفته روز دوشنبه حدود ۱۷ میلیون بشکه نفت خام از هرمز عبور کرده که بالاترین حجم از زمان افت شدید تردد ناشی از جنگ بوده است.
این دو داده در تضاد واقعی با یکدیگر نیستند؛ یکی حجم نفت عبوری در دوشنبه را اندازه میگیرد و دیگری تعداد کشتیهای قابل ردیابی در سهشنبه را. کنار هم قرار دادن آنها نشان میدهد مسیر هرمز هنوز بسیار ناپایدار است و یک روز افزایش تردد نمیتواند به معنی عادی شدن کشتیرانی باشد.
همین نااطمینانی است که در قیمت نفت به شکل «صرف ریسک» ظاهر میشود.
کاهش ذخایر آمریکا هم به کمک نفت آمد
عامل دوم در رشد قیمت نفت از خود آمریکا آمده است.
دادههای صنعت نفت نشان داده موجودی نفت خام آمریکا در هفته منتهی به ۲۸ اوت حدود ۲.۶ میلیون بشکه کاهش یافته و ذخایر فرآوردههای تقطیری مانند گازوئیل و نفت گرمایشی نیز ۲۶۵ هزار بشکه پایین آمده است.
این آمار در زمانی منتشر شده که ذخایر استراتژیک نفت آمریکا نیز پایین است.
طبق دادههای وزارت انرژی که رویترز گزارش کرده، ذخایر استراتژیک آمریکا در پایان اوت به ۲۸۶.۶ میلیون بشکه رسیده؛ پایینترین سطح از سال ۱۹۸۲.
بنابراین اگر درگیری خاورمیانه اختلال عرضه شدیدتری ایجاد کند، بازار درباره قدرت دولتها برای جبران طولانیمدت کمبود نفت حساستر خواهد شد.
طلا چرا با وجود جنگ سقوط کرد؟
در حالت عادی انتظار داریم با بالا رفتن ریسک جنگ، سرمایه به سمت طلا حرکت کند.
اما چهارشنبه دقیقاً عکس این اتفاق افتاد.
در آخرین نرخ منتشرشده توسط رویترز، طلای نقدی به حدود ۴۳۲۱ دلار در هر اونس رسید و پایینترین سطح بیش از سه هفته را تجربه کرد. معاملات آتی دسامبر آمریکا نیز حدود ۴۳۶۸ دلار بود.
در مقطعی از معاملات، قیمت نقدی تا حوالی ۴۳۰۳ دلار نیز گزارش شده بود.
طلا همچنین روز سهشنبه بیش از دو درصد سقوط کرده و سطح میانگین متحرک ۲۰۰ روزه خود، حوالی ۴۵۲۸ دلار، را شکسته بود؛ اتفاقی که فشار فروش تکنیکال را افزایش داد.
سؤال اصلی همین است: چرا جنگ برای نفت صعودی و برای طلا نزولی شده است؟
نفت گرانتر، نرخ بهره بالاتر؛ دشمن پنهان طلا
پاسخ در سیاست پولی آمریکا قرار دارد.
جهش قیمت نفت میتواند قیمت بنزین، حملونقل، تولید و در نهایت تورم را افزایش دهد. وقتی بازار انتظار تورم بالاتری داشته باشد، احتمال اینکه فدرال رزرو نرخ بهره را بالا ببرد بیشتر میشود.
بازار اوراق دقیقاً همین مسیر را نشان میدهد.
بازده اوراق ۱۰ ساله خزانهداری آمریکا چهارشنبه به حدود ۴.۸۱ درصد رسید که بالاترین محدوده آن در نزدیک سه سال اخیر است. شاخص دلار نیز به حدود ۹۹.۸ رسید و حوالی بالاترین سطح دو هفته گذشته قرار گرفت.
هر دو اتفاق برای طلا منفیاند.
طلا سود یا بهره پرداخت نمیکند. هرچه بازده اوراق دولتی بالاتر برود، هزینه فرصت نگهداری طلا افزایش پیدا میکند. دلار قویتر نیز خرید طلا را برای سرمایهگذارانی که ارز دیگری دارند گرانتر میکند.
به همین دلیل در شرایط فعلی، اثر «نرخ بهره» از اثر «پناهگاه امن» قویتر شده است.
احتمال افزایش نرخ بهره آمریکا به حدود ۷۰ درصد رسید
تغییر انتظارات بازار در چند روز گذشته بسیار سریع بوده است.
در ۲۶ اوت، بازار احتمال افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر فدرال رزرو را فقط حدود ۴۴ درصد میدانست.
پس از جهش نفت، افزایش بازده اوراق و اظهارات متمایل به سیاست انقباضی مقامات فدرال رزرو، این احتمال طبق FedWatch به حدود ۶۷ تا ۷۰ درصد رسیده است.
این تغییر برای طلا بسیار مهم است.
اگر دادههای اشتغال آمریکا نیز قوی باشند و فدرال رزرو نگرانی بیشتری درباره تورم نشان دهد، فشار بر طلا میتواند ادامه پیدا کند.
در مقابل، گزارش ضعیف بازار کار میتواند بخشی از نگرانی درباره افزایش نرخ بهره را کاهش دهد و زمینه بازگشت خریداران طلا را فراهم کند.
پیشبینی قیمت نفت؛ برنت ۱۰۰ دلاری نزدیک است؟
از منظر تکنیکال و بنیادی، نفت اکنون در منطقه بسیار حساسی قرار دارد.
تحلیل فنی رویترز نشان میدهد عبور برنت از محدوده ۹۴.۸۳ دلار میتواند مسیر حرکت به سمت سقف ماه ژوئیه در حوالی ۱۰۲ دلار را باز کند؛ هرچند شاخصهای تکنیکال به تنهایی تضمینی برای ادامه صعود نیستند.
از نظر بنیادی نیز سه سناریو وجود دارد.
اگر درگیری گسترش پیدا کند، کشتیهای بیشتری از هرمز دور شوند یا زیرساخت نفتی تازهای آسیب ببیند، عبور برنت از ۱۰۰ دلار کاملاً محتمل خواهد بود.
اگر سطح فعلی درگیری ادامه پیدا کند اما جریان نفت بهطور محدود برقرار بماند، محدوده ۹۰ تا ۱۰۰ دلار میتواند به میدان اصلی نوسان تبدیل شود.
و اگر یک توافق سیاسی معتبر یا کاهش محسوس تنش شکل بگیرد، بخشی از حق بیمه جنگ میتواند بسیار سریع از قیمت نفت حذف شود.
پیشبینی قیمت طلا؛ آیا سقوط تا ۴۲۰۰ دلار ادامه دارد؟
طلا اکنون شرایط پیچیدهتری دارد.
از یک طرف جنگ، بیثباتی مالی و نگرانی تورمی ذاتاً تقاضا برای دارایی امن را تقویت میکنند. از طرف دیگر، همین تورم موجب افزایش نرخ بهره و بازده اوراق شده و بزرگترین مانع فعلی طلا را ساخته است.
شکسته شدن میانگین ۲۰۰ روزه نیز از منظر تکنیکال نکته مثبتی نیست.
اگر بازده اوراق آمریکا همچنان بالا بماند، دلار تقویت شود و احتمال افزایش نرخ بهره سپتامبر بیشتر شود، طلا ممکن است مدتی در مسیر اصلاح باقی بماند.
اما اگر داده اشتغال آمریکا ضعیف باشد یا بازار به این جمعبندی برسد که فشار نفت در نهایت اقتصاد را وارد رکود خواهد کرد، وضعیت میتواند تغییر کند؛ زیرا احتمال سیاست پولی سختگیرانه کمتر و دوباره تقاضا برای طلا بیشتر خواهد شد.
پارادوکس جنگ؛ نفت برنده شد، طلا فعلاً نه
مهمترین پیام بازارهای چهارشنبه همین تضاد است.
افزایش تنش ایران و آمریکا بلافاصله نفت را بالا برد، زیرا معاملهگران نگران اختلال واقعی در عرضهاند. اما همان افزایش نفت، مسیر دیگری را فعال کرد: نفت گرانتر → تورم بالاتر → نرخ بهره بالاتر → بازده اوراق بیشتر → فشار بر طلا.
به همین دلیل تصور ساده «جنگ یعنی طلای گرانتر» در شرایط فعلی جواب نمیدهد.
در کوتاهمدت شاید مهمترین عدد بازار جهانی نه قیمت نفت و نه قیمت طلا، بلکه بازده اوراق آمریکا و انتظارات نرخ بهره فدرال رزرو باشد.
اگر برنت از مرز ۱۰۰ دلار عبور کند و همزمان بازار احتمال افزایش نرخ بهره را بالاتر ببرد، ممکن است این واگرایی عجیب ادامه پیدا کند: نفت صعود کند، در حالی که طلا هنوز برای بازگشت به مسیر افزایشی تقلا میکند.
اما هر نشانه جدی از کاهش تنش میتواند این معادله را معکوس کند؛ نفت بخشی از رشد خود را پس بدهد و کاهش انتظارات تورمی و نرخ بهره، به جای جنگ، به مهمترین محرک بازگشت طلا تبدیل شود.