قیمت جهانی طلا امروز ۱۰ مهر ۱۴۰۵؛ اونس روی ۴۱۸۸ دلار ایستاد / بازار در انتظار شوک گزارش اشتغال آمریکا

بازار جهانی طلا معاملات روز جمعه را کم‌نوسان آغاز کرد. در ساعات ابتدایی معاملات، قیمت نقدی هر اونس طلا حوالی ۴۱۸۴ دلار و ۴۵ سنت قرار داشت، اما در تازه‌ترین به‌روزرسانی رویترز تا ساعت ۰۶:۲۵ به وقت گرینویچ، اونس در سطح ۴۱۸۸ دلار و ۲۸ سنت معامله شد.

قیمت قراردادهای آتی طلای آمریکا نیز ۰.۴ درصد افزایش یافت و به حدود ۴۲۱۸ دلار و ۶۰ سنت رسید. با وجود این رشد محدود روزانه، طلای نقدی از ابتدای هفته تاکنون بیش از ۲ درصد کاهش یافته و اگر معاملات بدون بازگشت قدرتمند پایان یابد، دومین هفته منفی متوالی برای فلز زرد ثبت خواهد شد.

نقره، پلاتین و پالادیوم نیز امروز افزایش قیمت محدودی داشته‌اند، هرچند هر سه فلز همچنان در مسیر ثبت کاهش هفتگی قرار دارند.

چرا قیمت طلا با وجود کاهش احتمال افزایش نرخ بهره بالا نمی‌رود؟

مهم‌ترین تناقض بازار امروز همین مسئله است. احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در نشست ماه اکتبر به‌شدت کاهش یافته؛ موضوعی که در شرایط عادی باید به نفع طلا باشد. با این حال، بازار اوراق قرضه پیام متفاوتی برای معامله‌گران ارسال می‌کند.

بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ ساله آمریکا روز پنجشنبه تا حدود ۵.۳۴ درصد افزایش یافت و به بالاترین سطح از سال ۲۰۰۲ رسید. بازده اوراق بلندمدت ۳۰ ساله نیز به اوج بیش از دو دهه اخیر صعود کرده است.

افزایش بازده اوراق برای طلا اهمیت زیادی دارد، زیرا طلا برخلاف اوراق خزانه سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کند. زمانی که سرمایه‌گذار می‌تواند با خرید اوراق دولتی آمریکا بازده بالایی به دست آورد، هزینه فرصت نگهداری طلا افزایش پیدا می‌کند و بخشی از سرمایه از بازار فلزات گرانبها خارج می‌شود.

همین عامل در روزهای اخیر اجازه نداده کاهش انتظارات مربوط به افزایش نرخ بهره به موج قدرتمند خرید طلا تبدیل شود.

دلار قوی دومین سد مقابل صعود اونس

فشار دیگر از سمت بازار ارز وارد می‌شود. دلار آمریکا این هفته در مسیر سومین رشد هفتگی متوالی قرار گرفته و در برابر برخی ارزهای اصلی تا محدوده بالاترین سطوح ۱۷ ماه اخیر تقویت شده است.

رابطه دلار و طلا از آن جهت اهمیت دارد که فلز زرد در بازارهای جهانی با دلار قیمت‌گذاری می‌شود. هرچه دلار قوی‌تر شود، خرید طلا برای سرمایه‌گذارانی که با یورو، ین، پوند یا سایر ارزها معامله می‌کنند گران‌تر خواهد شد و این مسئله می‌تواند تقاضا را کاهش دهد.

بنابراین بازار طلا در حال حاضر همزمان با دو مانع جدی یعنی دلار قوی و بازده بالای اوراق آمریکا روبه‌رو است.

گزارش اشتغال آمریکا؛ مهم‌ترین محرک قیمت طلا

تمام نگاه معامله‌گران اکنون به گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا در ماه سپتامبر دوخته شده است. انتشار این گزارش برای ساعت ۱۲:۳۰ به وقت گرینویچ برنامه‌ریزی شده و می‌تواند جهت کوتاه‌مدت اونس را تغییر دهد.

بر اساس نظرسنجی رویترز از اقتصاددانان، انتظار می‌رود اقتصاد آمریکا در سپتامبر حدود ۹۰ هزار شغل جدید ایجاد کرده باشد؛ رقمی که نسبت به رشد ۱۶۲ هزار شغلی ماه اوت کاهش قابل توجهی نشان می‌دهد. نرخ بیکاری نیز احتمالاً برای سومین ماه متوالی در سطح ۴.۱ درصد باقی مانده است. رشد سالانه دستمزدها هم حدود ۳.۲ درصد پیش‌بینی می‌شود.

اگر آمار اشتغال بسیار قوی‌تر از انتظار منتشر شود، احتمال ادامه سیاست انقباضی فدرال رزرو افزایش پیدا می‌کند؛ سناریویی که می‌تواند بازده اوراق و دلار را دوباره بالا ببرد و فشار بیشتری بر طلا وارد کند.

در مقابل، گزارش ضعیف اشتغال می‌تواند احتمال افزایش نرخ بهره در اکتبر را باز هم کاهش دهد و بخشی از فشار فعلی بر اونس را تخلیه کند.

احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو چقدر است؟

تحولات چند روز اخیر در این بخش بسیار سریع بوده است. بازار در ابتدای هفته حدود ۷۰ درصد احتمال می‌داد فدرال رزرو در اکتبر دوباره نرخ بهره را افزایش دهد. اما انتشار داده‌های تورمی ضعیف‌تر از انتظار و مواضع محتاطانه برخی مقام‌های بانک مرکزی آمریکا این احتمال را به شدت کاهش داده است.

رویترز در تازه‌ترین گزارش بازار طلا احتمال افزایش نرخ بهره در ماه جاری را حدود ۲۶ درصد اعلام کرده، در حالی که گزارش جداگانه اشتغال بر اساس ابزار FedWatch عددی نزدیک به ۲۸ درصد نشان می‌دهد. برای دسامبر، بازار همچنان حدود ۸۰ درصد احتمال افزایش نرخ بهره را در قیمت‌ها لحاظ کرده است.

فدرال رزرو در ماه سپتامبر نرخ بهره را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و محدوده نرخ سیاستی را به ۳.۷۵ تا ۴ درصد رساند؛ نخستین افزایش نرخ بهره آمریکا در سه سال اخیر.

چرا طلا با این همه فشار هنوز بالای ۴۰۰۰ دلار مانده است؟

شاید مهم‌ترین نکته بازار جهانی طلا در سال ۲۰۲۶ همین مقاومت بالای مرز ۴ هزار دلار باشد.

رویترز در یک تحلیل جداگانه گزارش کرده که رابطه سنتی میان قیمت طلا، نرخ‌های واقعی بهره و دلار نسبت به گذشته تغییر کرده است. پس از سال ۲۰۲۲، بسیاری از بانک‌های مرکزی به‌ویژه در اقتصادهای نوظهور سرعت تنوع‌بخشی ذخایر خود و خرید طلا را افزایش داده‌اند. این تقاضای ساختاری باعث شده افزایش بازده اوراق نتواند همان فشار تاریخی را بر طلا وارد کند.

چین در هشت ماه نخست سال ۲۰۲۶ حدود ۱۰۷۷ تن طلا وارد کرده است؛ روندی که در صورت ادامه می‌تواند واردات سالانه این کشور را به بالاترین سطح ۱۱ سال اخیر برساند. بانک مرکزی لهستان نیز خرید ذخایر طلای خود را ادامه داده است.

تحلیلگران همچنین معتقدند تقاضای بانک‌های مرکزی یک حمایت مهم در محدوده ۴ هزار دلار برای طلا ایجاد کرده است.

طلا از رکورد ۵۵۹۵ دلاری چقدر عقب‌نشینی کرده است؟

بازار طلا در سال جاری مسیر بسیار پرنوسانی داشته است. براساس داده‌های رویترز، قیمت اونس در ماه ژانویه تا رکورد تاریخی حدود ۵۵۹۵ دلار افزایش یافت، اما تشدید فشارهای تورمی ناشی از افزایش قیمت انرژی و تغییر انتظارات نرخ بهره، طلا را دوباره تا محدوده ۴۱۰۰ دلار عقب راند.

در نتیجه قیمت فعلی حدود ۱۴۰۰ دلار پایین‌تر از سقف تاریخی ابتدای سال است. همین اصلاح سنگین سبب شده بخشی از معامله‌گران محدوده بالای ۴ هزار دلار را منطقه‌ای حساس برای تعیین مسیر بعدی بازار بدانند.

پیش‌بینی قیمت طلا؛ اونس دوباره صعودی می‌شود؟

در کوتاه‌مدت، گزارش اشتغال آمریکا تعیین‌کننده‌ترین متغیر بازار خواهد بود. داده قوی‌تر از انتظار می‌تواند دوباره احتمال افزایش نرخ بهره را بالا ببرد و زمینه فشار بر حمایت‌های ۴۱۰۰ و سپس ۴۰۰۰ دلار را فراهم کند. در مقابل، ضعف محسوس بازار کار آمریکا می‌تواند بازده اوراق را پایین بیاورد و فرصت بازگشت طلا به سمت محدوده‌های بالاتر را ایجاد کند.

اما در افق بلندتر، تصویر متفاوت است. خرید مداوم بانک‌های مرکزی، افزایش تقاضای ذخیره‌ای، تنوع‌بخشی دارایی‌های ارزی و ریسک‌های ژئوپلیتیکی همچنان از مهم‌ترین عوامل حمایتی طلا به شمار می‌روند. تحلیل رویترز نشان می‌دهد همین عوامل ساختاری تاکنون اجازه نداده‌اند جهش بازده اوراق آمریکا طلا را به زیر ۴ هزار دلار هدایت کند.

بنابراین بازار طلای جهانی در روز ۱۰ مهر ۱۴۰۵ میان دو نیروی متضاد گرفتار شده است: در کوتاه‌مدت دلار قوی و بازده بالای اوراق به زیان طلا عمل می‌کنند، اما در سمت دیگر تقاضای بانک‌های مرکزی و ریسک‌های ژئوپلیتیکی یک کف حمایتی قدرتمند ایجاد کرده‌اند. نتیجه این تقابل احتمالاً پس از انتشار گزارش اشتغال آمریکا روشن‌تر خواهد شد.