طلا با شوک بازار کار آمریکا تا مرز ۴۴۰۰ دلار رفت؛ آیا رالی جدید اونس آغاز شده است؟
وزارت کار آمریکا روز جمعه ۷ اوت اعلام کرد اشتغال غیرکشاورزی این کشور در ژوئیه ۲۳ هزار نفر کاهش یافته است. نظرسنجی رویترز از اقتصاددانان پیشبینی افزایش ۸۰ هزار شغلی را نشان میداد؛ بنابراین فاصله میان انتظار بازار و عدد واقعی بیش از ۱۰۰ هزار شغل بود. این نخستین کاهش ماهانه اشتغال طی پنج ماه اخیر محسوب میشود.
اهمیت گزارش فقط به عدد ژوئیه محدود نبود. دادههای ماههای قبل نیز ضعیفتر از چیزی بودند که ابتدا تصور میشد. مجموع اشتغال ماههای مه و ژوئن ۱۰۳ هزار نفر پایینتر بازبینی شد و رشد اشتغال ژوئن که پیشتر ۵۷ هزار نفر اعلام شده بود، نهایتاً تنها ۲۰ هزار نفر ثبت شد. میانگین ایجاد شغل در سه ماه اخیر نیز به حدود ۲۰ هزار نفر در ماه رسیده است.
این مجموعه دادهها باعث شد روایت «بازار کار قدرتمند آمریکا» تا حدی تضعیف شود و معاملهگران درباره امکان ادامه سیاست پولی انقباضی فدرال رزرو محتاطتر شوند.
نرخ بیکاری پایین آمد؛ اما خبر خوبی نبود
در نگاه نخست، کاهش نرخ بیکاری آمریکا از ۴.۲ درصد در ژوئن به ۴.۱ درصد در ژوئیه ممکن است نشانهای مثبت به نظر برسد؛ اما جزئیات گزارش تصویر متفاوتی ارائه میدهد.
حدود ۲۶۴ هزار نفر از نیروی کار خارج شدند و نرخ مشارکت اقتصادی به ۶۱.۴ درصد رسید که پایینترین سطح در حدود پنج سال و نیم گذشته است. بنابراین کاهش نرخ بیکاری بیش از آنکه ناشی از جهش استخدام باشد، نتیجه کاهش تعداد افرادی بود که در بازار کار حضور داشتند.
دستمزدها نیز نسبت به سال قبل ۳.۲ درصد رشد کردند که از افزایش ۳.۴ درصدی ماه ژوئن کمتر بود. این دادهها در مجموع به بازار این پیام را داد که فشار ناشی از بازار کار روی تورم احتمالاً در حال کاهش است.
احتمال افزایش نرخ بهره فدرال رزرو سقوط کرد
قبل از انتشار آمار اشتغال، معاملهگران همچنان احتمال قابلتوجهی برای افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر قائل بودند. اما داده منفی ژوئیه این انتظارات را بهشدت تعدیل کرد.
بر اساس دادههای LSEG که رویترز گزارش کرده، احتمال افزایش نرخ در سپتامبر پس از گزارش اشتغال به حدود ۴۴ درصد رسید. این رقم دقیقاً ۴۲ درصد نیست، اما بسیار نزدیک به عدد مطرحشده در بازار است. در مقایسه هفتگی، احتمال افزایش نرخ از حدود ۶۷ درصد یک هفته قبل به ۴۴ درصد کاهش یافته است.
اگر فقط لحظات قبل و بعد از انتشار گزارش اشتغال را مقایسه کنیم، احتمال افزایش نرخ از ۵۷ درصد به ۴۳.۹ درصد رسیده است. بنابراین اختلاف میان اعداد ۵۷ و ۶۷ درصد به انتخاب نقطه زمانی مقایسه مربوط میشود: ۵۷ درصد درست قبل از انتشار NFP و حدود ۶۷ درصد مربوط به یک هفته قبل است.
فدرال رزرو در نشست قبلی نرخ بهره را در محدوده ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد ثابت نگه داشت، هرچند سه عضو کمیته خواهان افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی نرخ بودند. این موضوع نشان میدهد بحث افزایش نرخ هنوز کاملاً از میز خارج نشده است.
چرا گزارش اشتغال برای طلا اینقدر مهم بود؟
طلا سود دورهای پرداخت نمیکند؛ بنابراین هرچه نرخ بهره و بازده اوراق بالاتر باشد، هزینه فرصت نگهداری طلا افزایش پیدا میکند. عکس این رابطه نیز برقرار است.
وقتی گزارش اشتغال احتمال افزایش نرخ بهره را کاهش داد، بازده اوراق خزانه افت کرد و دلار نیز ضعیف شد. هر دو عامل مستقیماً به نفع اونس جهانی بودند.
طلای نقدی روز جمعه ۲.۳ درصد افزایش یافت و به ۴۳۳۶.۰۲ دلار در هر اونس رسید. قیمت در طول روز بیش از سه درصد نیز صعود کرد و بالاترین سطح خود از ۱۷ ژوئن را ثبت کرد. طلا در مجموع هفته بیش از هفت درصد رشد کرد که بهترین عملکرد هفتگی آن طی چند ماه اخیر بود.
قراردادهای آتی طلای آمریکا حتی بالاتر رفتند و روز جمعه روی ۴۳۹۹.۷۰ دلار بسته شدند.
این تفاوت میان قیمت نقدی و قرارداد آتی در تحلیل تکنیکال بسیار مهم است.
مقاومت ۴۳۹۰ دلار شکسته شده یا هنوز نه؟
سطح ۴۳۹۰ دلار که در تحلیل تکنیکال مطرح شده، برای طلای نقدی XAU/USD همچنان یک مقاومت کوتاهمدت قابل توجه است، زیرا قیمت نقدی روز جمعه حوالی ۴۳۳۶ دلار بسته شد.
اما اگر معاملهگر نمودار قراردادهای آتی طلای آمریکا را دنبال کند، ماجرا متفاوت است؛ زیرا قرارداد آتی روز جمعه در ۴۳۹۹.۷۰ دلار تسویه شد و عملاً از محدوده ۴۳۹۰ دلار عبور کرد.
به همین دلیل در هر تحلیل باید مشخص شود منظور «طلای نقدی» است یا «فیوچرز طلا». استفاده از یک مقاومت واحد برای هر دو بازار ممکن است نتیجه اشتباه ایجاد کند.
برای طلای نقدی، تثبیت بالای محدوده ۴۳۹۰ تا ۴۴۰۰ دلار میتواند علامت مهمی باشد که نشان دهد جهش پس از NFP فقط یک واکنش لحظهای نبوده و خریداران توانایی ادامه روند را دارند.
حمایتهای طلا کجاست؟
براساس سناریوی تکنیکال مطرحشده، ۴۲۷۲ دلار نخستین حمایت مهم محسوب میشود. در صورت اصلاح قیمت و حفظ این سطح، ساختار صعودی کوتاهمدت همچنان میتواند معتبر باقی بماند.
حمایت بعدی در حوالی ۴۰۸۶ دلار قرار دارد؛ محدودهای که در تحلیلهای تکنیکال هفتههای گذشته نیز بارها بهعنوان ناحیه مهم بازگشت یا شکست قیمت دیده شده بود. بررسیهای تکنیکال اواخر ژوئیه نیز محدوده ۴۰۸۴ تا ۴۰۸۷ دلار را بهعنوان یکی از مناطق کلیدی بازار معرفی کرده بودند.
اما ۴۰۰۰ دلار همچنان مرز روانی بسیار مهم بازار است. طلا در ماههای اخیر چند بار اطراف این سطح با تقاضای قابلتوجه مواجه شده و تحلیلگران نیز آن را یکی از حمایتهای ساختاری بازار معرفی کردهاند.
بنابراین در یک سناریوی اصلاحی میتوان سه محدوده را زیر نظر داشت: ۴۲۷۲ دلار بهعنوان حمایت نزدیک، محدوده ۴۰۸۶ دلار بهعنوان حمایت میانی و ۴۰۰۰ دلار بهعنوان خط دفاعی مهمتر روند میانمدت.
تنگه هرمز چگونه روی طلا اثر میگذارد؟
متغیر بزرگ دیگر بازار، نفت و تحولات ایران است. در روزهای اخیر نشانههایی از پیشرفت مذاکرات میان ایران و عمان درباره تردد تجاری در تنگه هرمز منتشر شده است.
یک مقام آمریکایی روز جمعه به رویترز گفت مذاکرات ایران و عمان پیشرفت داشته و انتظار میرود توافقی «بهزودی» حاصل شود. بر اساس این روایت، در صورت اجرای توافق و بازگشت بدون مانع کشتیرانی تجاری، آمریکا نیز برای رفع محاصره بنادر ایران اقدام خواهد کرد. با این حال، توافق هنوز نهایی و اجرایی نشده است.
اهمیت این موضوع برای طلا از مسیر نفت و تورم است. بازگشایی کامل تنگه هرمز میتواند ریسک عرضه انرژی را کاهش دهد و فشار روی قیمت نفت را کمتر کند. افت نفت نیز احتمال شکلگیری موج تازه تورمی را کاهش میدهد و در نتیجه نیاز فدرال رزرو به افزایش نرخ بهره کمتر میشود؛ عاملی که در حالت عادی به سود طلاست.
اما کاهش تنش ژئوپلیتیکی همزمان بخشی از تقاضای پناهگاه امن برای طلا را از بین میبرد. بنابراین خبر مثبت درباره هرمز برای اونس اثر دوگانه دارد: از مسیر تورم و نرخ بهره مثبت، اما از مسیر کاهش ریسک جنگ منفی.
ضمن اینکه تردد هنوز عادی نشده است. رویترز گزارش کرده تعداد کشتیهای عبوری از تنگه هرمز از دوشنبه تا پنجشنبه این هفته به تنها ۳۳ فروند کاهش یافته و بازار همچنان نتیجه مذاکرات را زیر نظر دارد.
سناریوی صعودی طلا؛ شکست ۴۳۹۰ و حرکت به سمت سقفهای تازه
سناریوی صعودی اکنون بیش از هر چیز به دو عامل وابسته است: تثبیت ضعف بازار کار آمریکا و ادامه کاهش انتظارات برای افزایش نرخ بهره.
اگر داده تورم آمریکا که هفته آینده منتشر میشود نیز نشانهای از کاهش فشارهای قیمتی ارائه دهد، فدرال رزرو دلیل کمتری برای افزایش نرخ در سپتامبر خواهد داشت. چنین وضعیتی میتواند دلار و بازده اوراق را تحت فشار قرار دهد و زمینه ادامه حرکت طلا را فراهم کند.
شکست پایدار ۴۳۹۰ تا ۴۴۰۰ دلار در بازار نقدی میتواند تأیید تکنیکال دیگری برای این سناریو باشد.
حتی UBS پس از گزارش اشتغال، پیشبینی خود را برای طلا بسیار صعودی نگه داشته و انتظار دارد قیمت در نیمه نخست سال ۲۰۲۷ به ۵۰۰۰ دلار در هر اونس برسد.
البته این هدف یک پیشبینی بلندمدت است و نباید آن را به معنای حرکت مستقیم و بدون اصلاح تا ۵۰۰۰ دلار دانست.
خطر اصلی برای خریداران طلا چیست؟
بزرگترین خطر، تورم آمریکا است.
با وجود افت اشتغال، تورم هنوز بالاتر از هدف دو درصدی فدرال رزرو قرار دارد. برخی مقامهای پولی آمریکا نیز همچنان معتقدند برای کنترل تورم باید سیاست انقباضی ادامه پیدا کند. بنابراین اگر CPI و PPI هفته آینده بالاتر از انتظار منتشر شوند، احتمال افزایش نرخ در سپتامبر میتواند دوباره بالا برود.
در آن صورت بخشی از جهش روز جمعه طلا ممکن است تخلیه شود و معاملهگران دوباره حمایتهای ۴۲۷۲ و سپس مناطق پایینتر را آزمایش کنند.
چشمانداز طلا؛ فعلاً کفه ترازو به سود خریداران است
ترکیب فعلی بازار به نفع طلا تغییر کرده است: اشتغال آمریکا بهجای رشد ۸۰ هزار نفری، ۲۳ هزار شغل از دست داده، آمار ماههای قبل بهشدت پایینتر بازبینی شده، رشد دستمزدها کند شده و احتمال افزایش نرخ بهره سپتامبر از حدود ۶۷ درصد یک هفته قبل به حدود ۴۴ درصد رسیده است. همزمان، پیشرفت مذاکرات درباره تنگه هرمز بخشی از نگرانیهای تورمی ناشی از انرژی را کاهش داده است.
نتیجه اولیه واضح بود: طلای نقدی به ۴۳۳۶ دلار رسید و قراردادهای آتی تا نزدیکی ۴۴۰۰ دلار بالا رفتند.
از منظر تکنیکال، ۴۳۹۰ تا ۴۴۰۰ دلار اکنون مهمترین منطقه تصمیم برای طلای نقدی است. عبور و تثبیت بالای این محدوده میتواند زمینه ادامه رالی را فراهم کند. در مقابل، شکست در عبور از آن احتمال اصلاح به سمت ۴۲۷۲ دلار را افزایش میدهد و از دست رفتن حمایتهای پایینتر، دوباره محدوده ۴۰۸۶ و نهایتاً ۴۰۰۰ دلار را وارد محاسبات خواهد کرد.
فعلاً گزارش اشتغال به سود خریداران طلا تمام شده است؛ اما تعیینکننده واقعی حرکت بعدی، داده تورم آمریکا و نتیجه مذاکرات مربوط به تنگه هرمز خواهد بود. بازار طلا وارد هفتهای شده که در آن یک عدد تورمی یا یک توافق ژئوپلیتیکی میتواند بار دیگر تمام انتظارات درباره فدرال رزرو را تغییر دهد.
