ریزش قیمت طلا تا ۴۰۴۹ دلار؛ آیا حمایت روانی ۴۰۰۰ دلار حفظ میشود؟
قیمت هر اونس طلای نقدی در معاملات روز جمعه ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶، پس از آنکه در ساعات ابتدایی بازار حدود دو درصد سقوط کرده بود، بخشی از زیان خود را جبران کرد و با کاهش ۱.۳ درصدی به ۴۰۴۹ دلار و ۸۳ سنت رسید. قراردادهای آتی طلای آمریکا برای تحویل در ماه اوت نیز با افت ۱.۳ درصدی در سطح ۴۱۰۷ دلار بسته شدند.
افت روزانه طلا در شرایطی رقم خورد که قیمت این فلز گرانبها در مجموع ماه ژوئیه ۱.۱ درصد افزایش یافت؛ رشدی که بزرگترین افزایش ماهانه طلا از فوریه محسوب میشود و به چهار ماه کاهش متوالی قیمت پایان داد. این رفتار دوگانه نشان میدهد بازار طلا همچنان از عوامل بنیادی قدرتمندی حمایت میگیرد، اما معاملهگران برای خرید در قیمتهای بسیار بالاتر از ۴۰۰۰ دلار احتیاط میکنند.
چرا قیمت جهانی طلا کاهش یافت؟
مهمترین عامل فشار بر قیمت طلا در معاملات پایانی هفته، بازگشت نسبی دلار آمریکا بود. شاخص دلار یک روز پیش از آن حدود ۲.۴ درصد سقوط کرده و بزرگترین افت روزانه خود از ژانویه ۲۰۲۳ را به ثبت رسانده بود، اما در معاملات جمعه توانست ثبات خود را بازیابد.
تقویت دلار معمولا به زیان طلا تمام میشود؛ زیرا طلای جهانی با دلار قیمتگذاری میشود و افزایش ارزش پول آمریکا، خرید این فلز را برای سرمایهگذارانی که از ارزهای دیگر استفاده میکنند گرانتر میکند. در مقابل، تضعیف دلار میتواند تقاضای سرمایهگذاری برای طلا را افزایش دهد.
عامل مهم دیگر، تغییر انتظارات بازار درباره مسیر نرخ بهره فدرال رزرو است. بر اساس دادههای ابزار «فدواچ» گروه CME که رویترز به آن استناد کرده، معاملهگران در پایان ژوئیه احتمال افزایش نرخ بهره آمریکا در نشست سپتامبر را حدود ۶۵ درصد ارزیابی میکردند. این احتمال یک هفته قبل بیش از ۸۰ درصد بود. ابزار فدواچ این برآوردها را بر پایه قیمت قراردادهای آتی نرخ وجوه فدرال محاسبه میکند.
افزایش نرخ بهره معمولا برای طلا یک عامل منفی محسوب میشود. طلا سود دورهای یا بهره پرداخت نمیکند و هنگامی که بازده اوراق دولتی و نرخهای بهره افزایش مییابد، هزینه فرصت نگهداری آن بیشتر میشود. به همین دلیل، هر نشانهای از سیاست پولی انقباضی میتواند بخشی از سرمایهها را از بازار فلزات گرانبها به سمت اوراق با درآمد ثابت هدایت کند.
تورم آمریکا؛ حامی طلا یا تهدیدی تازه؟
بخش مهمی از رشد قیمت طلا در ماه ژوئیه به انتشار دادههای تورمی ملایمتر از انتظار مربوط بود. شاخص قیمت هزینههای مصرف شخصی آمریکا در ۱۲ ماه منتهی به ژوئن ۳.۷ درصد افزایش یافت؛ درحالیکه رشد سالانه آن در ماه مه ۴.۱ درصد بود. شاخص ماهانه نیز ۰.۱ درصد کاهش یافت که ضعیفترین عملکرد آن از آوریل ۲۰۲۰ محسوب میشود.
شاخص تورم هسته هزینههای مصرف شخصی، بدون احتساب مواد غذایی و انرژی، در ژوئن ۳.۳ درصد افزایش سالانه داشت که اندکی کمتر از رشد ۳.۴ درصدی ماه قبل بود. فدرال رزرو از شاخص PCE برای ارزیابی میزان فاصله تورم با هدف دو درصدی خود استفاده میکند.
با وجود این کاهش، تحلیلگران هشدار میدهند که افت تورم ممکن است موقتی باشد. کاهش قیمت انرژی در دوره آتشبس شکننده میان آمریکا و ایران، نقش مهمی در تعدیل تورم ژوئن داشت؛ اما با ازسرگیری درگیریها و افزایش دوباره قیمت نفت، احتمال بازگشت فشارهای تورمی در ماههای بعد وجود دارد. رویترز گزارش داده است که قیمت نفت برنت دوباره به بالای ۹۰ دلار در هر بشکه رسیده و متوسط قیمت بنزین آمریکا نیز از چهار دلار در هر گالن عبور کرده است.
این وضعیت برای طلا یک معادله پیچیده ایجاد میکند. افزایش تورم از یک سو میتواند تقاضا برای طلا بهعنوان پوشش کاهش قدرت خرید را تقویت کند، اما از سوی دیگر ممکن است فدرال رزرو را به افزایش نرخ بهره وادار کند؛ اقدامی که معمولا به تقویت دلار و فشار بر قیمت طلا منجر میشود.
سیاست فدرال رزرو چه پیامی برای بازار طلا دارد؟
فدرال رزرو در نشست ۲۹ ژوئیه نرخ بهره معیار خود را بدون تغییر در محدوده ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد نگه داشت. بااینحال، سه عضو کمیته سیاستگذاری پولی خواستار افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی نرخ بهره بودند؛ موضوعی که از اختلافنظر جدی میان سیاستگذاران درباره شدت ریسک تورم حکایت دارد.
کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، پس از این نشست بر تعهد بانک مرکزی برای بازگرداندن تورم به هدف تاکید کرد، اما نشانه روشنی از آمادگی فوری برای افزایش نرخ بهره ارائه نداد. همین ابهام باعث شده بازار طلا میان دو نیروی متضاد گرفتار شود: نگرانی از تورم و تنشهای ژئوپلیتیکی از قیمت حمایت میکند، اما احتمال افزایش نرخ بهره مانع از شکلگیری موج صعودی قدرتمند میشود.
هان تان، تحلیلگر ارشد بازار در صرافی بایبیت، معتقد است طلا با وجود پایان دادن به روند نزولی چهارماهه، هنوز نتوانسته فاصله قابلتوجهی از مرز روانی ۴۰۰۰ دلار ایجاد کند. به گفته او، انتظار برای تغییر احتمالی دامنه تمرکز فدرال رزرو و توجه بیشتر به مجموعه گستردهتری از شاخصهای اقتصادی، به حفظ قیمت طلا بالای این سطح کمک کرده است.
مرز ۴۰۰۰ دلار چرا اهمیت دارد؟
سطح ۴۰۰۰ دلار اکنون بیش از آنکه فقط یک عدد در نمودار قیمت باشد، به شاخصی برای سنجش اعتماد سرمایهگذاران تبدیل شده است. باقی ماندن قیمت بالای این مرز نشان میدهد خریداران همچنان در اصلاحهای بازار فعال هستند و عواملی مانند تنشهای سیاسی، نگرانیهای تورمی و نیاز به داراییهای امن را جدی میگیرند.
بااینحال، ناتوانی طلا در تثبیت فاصلهای معنادار از این سطح نشان میدهد بازار در برابر بازده بالاتر اوراق خزانه و احتمال افزایش نرخ بهره آسیبپذیر است. شکسته شدن پایدار مرز ۴۰۰۰ دلار میتواند فشار فروش کوتاهمدت را افزایش دهد؛ درحالیکه تثبیت قیمت بالای محدوده ۴۰۰۰ تا ۴۱۰۰ دلار، زمینه را برای بازگشت تقاضای سرمایهگذاری فراهم خواهد کرد. این ارزیابی یک برداشت تحلیلی از رفتار فعلی بازار است و نباید بهعنوان توصیه خرید یا فروش تلقی شود.
نقره، پلاتین و پالادیوم نیز عقب نشستند
کاهش قیمت تنها به بازار طلا محدود نبود. بهای هر اونس نقره ۲.۱ درصد پایین آمد و به ۵۷ دلار و ۷۶ سنت رسید. قیمت پلاتین نیز با کاهش ۰.۶ درصدی به ۱۶۵۰ دلار و ۱۴ سنت رسید و پالادیوم با افت ۱.۸ درصدی در سطح ۱۲۸۱ دلار و ۱۸ سنت معامله شد. با وجود کاهش روزانه، پلاتین و پالادیوم در مجموع ماه ژوئیه رشد قیمت ثبت کردند.
نقره علاوه بر جایگاه سرمایهای، مصرف گسترده صنعتی، بهویژه در تولید پنلهای خورشیدی و صنایع الکترونیکی دارد. به همین دلیل، قیمت آن همزمان از انتظارات سیاست پولی و چشمانداز تقاضای صنعتی تاثیر میپذیرد و معمولا نوسان بیشتری نسبت به طلا دارد.
چشمانداز قیمت طلا در ماههای آینده
مسیر بعدی قیمت جهانی طلا احتمالا به چهار متغیر اصلی وابسته خواهد بود: ارزش دلار، قیمت نفت، دادههای جدید تورم آمریکا و تصمیم فدرال رزرو در نشست سپتامبر. کاهش دوباره تورم و افت احتمال افزایش نرخ بهره میتواند زمینه بازگشت خریداران را فراهم کند. در مقابل، صعود قیمت نفت، افزایش بازده اوراق و مواضع انقباضیتر فدرال رزرو ممکن است فشار فروش را تشدید کند.
در شرایط فعلی، طلا نه نشانه روشنی از آغاز یک روند نزولی بلندمدت ارائه کرده و نه توانسته موج صعودی تازهای را تثبیت کند. پایان روند نزولی چهارماهه یک سیگنال مثبت است، اما افت شدید روز پایانی ژوئیه نشان میدهد بازار برای عبور پایدار از محدودههای فعلی به محرک بنیادی قویتری نیاز دارد.
سرمایهگذاران اکنون بیش از هر زمان دیگری به دادههای تورم، تحولات بازار انرژی و لحن مقامهای فدرال رزرو توجه خواهند کرد. تا زمانی که قیمت طلا بالای مرز روانی ۴۰۰۰ دلار باقی بماند، سناریوی تثبیت و نوسان ادامه خواهد داشت؛ اما هر تغییر ناگهانی در سیاست پولی آمریکا یا درگیریهای منطقهای میتواند تعادل شکننده بازار را بهسرعت برهم بزند.
