ثبات شکننده در بازار برنج ایرانی؛ قیمت‌های بالا، انتخاب‌های حساب‌شده + جدول

بازار برنج ایرانی در شرایطی نسبتاً باثبات دنبال می‌شود، اما قیمت‌های بالا باعث شده انتخاب برنج برای خانوارها به تصمیمی دقیق، کیفیت‌محور و اقتصادی تبدیل شود.

کد خبر: ۲۳۵۱۴۳

سه‌شنبه - ۲۱ بهمن ۱۴۰۴

بازار برنج ایرانی در هفته‌های اخیر وارد مرحله‌ای از آرامش نسبی شده است؛ آرامشی که بیش از آنکه ناشی از کاهش قیمت باشد، حاصل تثبیت نرخ‌ها در سطوحی بالاست که توان خرید بسیاری از خانوارها را تحت فشار قرار داده است. برنج به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین اقلام سبد غذایی خانوار ایرانی، همواره جایگاهی فراتر از یک کالای مصرفی ساده داشته و اکنون نیز رفتار مصرف‌کنندگان در این بازار، بازتابی از ترکیب فشار اقتصادی و حساسیت نسبت به کیفیت است. در چنین فضایی، هر کیلو برنج نه‌تنها با معیار قیمت، بلکه با شاخص‌هایی چون عطر، طعم، خوش‌پختی و محل کشت سنجیده می‌شود و همین عوامل، نقشه تقاضا در بازار را شکل می‌دهد.

کیفیت‌محوری؛ ستون اصلی بازار برنج ایرانی

بازار برنج ایرانی از گذشته بازاری کیفیت‌محور بوده و این ویژگی همچنان تعیین‌کننده اصلی قیمت‌هاست. ارقام پرطرفدار مانند هاشمی و طارم معطر، به دلیل عطر طبیعی، قدکشیدن مناسب پس از پخت و طعم اصیل شمالی، در بالاترین سطوح قیمتی قرار دارند. بر اساس آخرین بررسی‌ها، برنج هاشمی خمام تی‌تی در بسته‌بندی ۱۰ کیلوگرمی با قیمت ۵ میلیون و ۶۵۰ هزار تومان عرضه می‌شود؛ نرخی که آن را در زمره گران‌ترین گزینه‌های بازار قرار داده اما همچنان نتوانسته از جذابیت آن برای مصرف‌کنندگان بکاهد. این برنج به‌ویژه در مصارف خانگی خاص و مجالس، انتخاب اول بسیاری از خانواده‌هاست و همین تقاضای پایدار، نقش مهمی در تثبیت قیمت آن ایفا کرده است.

در کنار آن، برنج طارم معطر درباری کشت دوم با قیمت ۵ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان برای هر ۱۰ کیلوگرم، یکی دیگر از نمادهای کیفیت در بازار محسوب می‌شود. کشت دوم بودن این برنج، عطر و طعم قوی‌تری به آن بخشیده و همین ویژگی، آن را به گزینه‌ای محبوب در میان مصرف‌کنندگان سخت‌پسند تبدیل کرده است. با این حال، فاصله قیمتی این ارقام با توان خرید متوسط جامعه باعث شده دامنه خریداران آن محدودتر شود و بیشتر به دهک‌های بالاتر یا مصارف خاص اختصاص یابد.

برنج‌های میان‌رده؛ تعادل میان قیمت و کیفیت

در میانه بازار، برنج‌هایی قرار دارند که اگرچه از نظر عطر و شهرت به پای هاشمی و طارم نمی‌رسند، اما به دلیل قیمت متعادل‌تر، سهم قابل‌توجهی از تقاضا را به خود اختصاص داده‌اند. برنج هاشمی صادراتی گیلان رفتاری با قیمت ۴ میلیون و ۹۳۵ هزار تومان برای کیسه ۱۰ کیلویی و برنج صدری دم‌سیاه شابرنج با نرخ ۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان، نمونه‌هایی از این گروه هستند. این ارقام به دلیل ری مناسب، پخت یکنواخت و عطر قابل قبول، هم در مصارف خانگی روزمره و هم در رستوران‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.

رستوران‌داران و مراکز تهیه غذا، به‌ویژه در شرایط افزایش هزینه‌ها، بیش از گذشته به سمت این گروه از برنج‌ها گرایش پیدا کرده‌اند؛ چرا که می‌توانند تعادلی نسبی میان کیفیت قابل قبول و قیمت کنترل‌شده برقرار کنند. همین تغییر الگوی مصرف، باعث شده برنج‌های میان‌رده به یکی از ارکان اصلی پایداری بازار تبدیل شوند و نقش ضربه‌گیر میان برنج‌های لوکس و اقتصادی را ایفا کنند.

برنج‌های اقتصادی؛ انتخاب خانوارهای پرمصرف

در سوی دیگر بازار، برنج‌های اقتصادی‌تر قرار دارند که با وجود عطر کمتر، به دلیل قیمت مناسب و پخت آسان، سهم بالایی از تقاضای روزمره را به خود اختصاص داده‌اند. برنج شیرودی هایلی با قیمت ۳ میلیون و ۴۹۹ هزار تومان و برنج سرلاشه فریدونکنار خوشه طلا با نرخ ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان برای هر ۱۰ کیلوگرم، در حال حاضر از جمله مقرون‌به‌صرفه‌ترین گزینه‌های بازار به شمار می‌روند. این برنج‌ها به‌ویژه برای خانوارهای پرجمعیت و پرمصرف، انتخابی منطقی محسوب می‌شوند؛ چرا که امکان مدیریت بهتر هزینه‌ها را فراهم می‌کنند.

افزایش قیمت ارقام ممتاز باعث شده بخشی از مصرف‌کنندگان که پیش‌تر به‌طور ثابت از برنج‌های هاشمی یا طارم استفاده می‌کردند، اکنون به سمت گزینه‌هایی مانند شیرودی، سرلاشه و حتی عنبربو حرکت کنند. این تغییر رفتار مصرفی، نشانه‌ای روشن از تأثیر فشار هزینه‌ها بر سبد غذایی خانوار است؛ فشاری که اگرچه ذائقه را تغییر نداده، اما اولویت‌بندی‌ها را دستخوش تحول کرده است.

نقش عرضه و انتظارات در ثبات نسبی قیمت‌ها

ثبات نسبی فعلی بازار برنج ایرانی بیش از آنکه ناشی از کاهش تقاضا باشد، نتیجه توازن موقت میان عرضه موجود و انتظارات قیمتی است. کشاورزان و فعالان بازار، با توجه به هزینه‌های بالای تولید، تمایلی به کاهش قیمت‌ها ندارند و از سوی دیگر، مصرف‌کنندگان نیز با احتیاط بیشتری خرید می‌کنند. این وضعیت باعث شده بازار در نقطه‌ای ایستایی قرار گیرد که در آن، نوسانات شدید مشاهده نمی‌شود اما سطح قیمت‌ها همچنان بالاست.

در چنین شرایطی، کیفیت همچنان ابزار اصلی رقابت میان برندها و ارقام مختلف است. مصرف‌کننده ایرانی حاضر است برای عطر و طعم بهتر هزینه بیشتری بپردازد، اما این پرداخت تنها تا جایی ادامه دارد که فشار اقتصادی اجازه دهد. به همین دلیل، بازار به‌تدریج به سمت تقسیم‌بندی شفاف‌تری حرکت کرده است؛ بازاری که در آن، هر گروه قیمتی مخاطب مشخص خود را دارد.

چشم‌انداز بازار؛ ادامه کیفیت‌محوری با گرایش به صرفه‌جویی

نگاهی به روندهای اخیر نشان می‌دهد که بازار برنج ایرانی در ماه‌های پیش‌رو نیز همچنان کیفیت‌محور باقی خواهد ماند. با این حال، گرایش به صرفه‌جویی و انتخاب‌های اقتصادی‌تر، پررنگ‌تر از گذشته خواهد بود. اگرچه برنج‌های هاشمی و طارم معطر همچنان پرچم‌دار بازار هستند، اما رشد سهم برنج‌های میان‌رده و اقتصادی نشان می‌دهد که مصرف‌کنندگان در حال بازتعریف اولویت‌های خود هستند.

ادامه این روند می‌تواند به تثبیت جایگاه ارقام مقرون‌به‌صرفه و افزایش تنوع در سبد مصرفی خانوارها منجر شود. در عین حال، هرگونه تغییر در هزینه‌های تولید، سیاست‌های تنظیم بازار یا شرایط عرضه، می‌تواند این تعادل شکننده را بر هم بزند و بار دیگر نوسانات قیمتی را به بازار بازگرداند.

جمع‌بندی

بازار برنج ایرانی این روزها تصویری روشن از تقابل میان کیفیت و توان خرید ارائه می‌دهد. قیمت‌ها اگرچه به ثبات نسبی رسیده‌اند، اما همچنان در سطوحی بالا قرار دارند که انتخاب برنج را به تصمیمی حساب‌شده تبدیل کرده است. هاشمی و طارم معطر در صدر تقاضا باقی مانده‌اند، اما فشار هزینه‌ها، مصرف‌کنندگان را به سمت گزینه‌های اقتصادی‌تر سوق داده است. در نهایت، می‌توان گفت بازار برنج ایرانی همچنان بازاری کیفیت‌محور است، اما این کیفیت‌محوری اکنون بیش از هر زمان دیگری با ملاحظات اقتصادی گره خورده و رفتار مصرف‌کننده را شکل می‌دهد.