هزینه عجیب مسکن ثروتمندان نسبت به کم‌ درآمدها +جدول قیمت‌ها

هزینه مسکن ثروتمندان ساکن پایتخت را می‌توان با هزینه اجاره نشینی دهک های پایین درآمدی در مناطق جنوبی شهر مقایسه کرد. در مناطق پایین شهر در حال حاضر «اجاره بهای پیشنهادی» در پایین ترین حالت ماهانه حدود ۱۲میلیون تومان در فایل ها اعلام می‌شود. این رقم مشخص می‌کند، فاصله ۱۷ برابری بین اجاره بهای واحدهای لوکس شمال شهر با آپارتمان های پایین شهر وجود دارد. سال ۹۵ فاصله «حداکثر اجاره بهای قطعی آپارتمان در منطقه یک» و «حداقل اجاره بهای قطعی واحد مسکونی در منطقه ۱۹ به عنوان منطقه ای با کمترین هزینه اجاره مسکن»، ۳۶ برابر بود.

کد خبر: ۲۲۳۶۶۸

سه‌شنبه - ۳۰ بهمن ۱۴۰۳

اجاره بها در منطقه مرفه نشین تهران بر اساس هزینه اجاره ماهانه یک مترمربع آپارتمان ۲.۱ برابر «متوسط شهر» و ۴.۶ برابر «پایین شهر» است.  در حال حاضر رقم شاخص اجاره مسکنکه متوسط «اجاره بهای پیشنهادی» آپارتمان در این منطقه را مشخص می‌کند، ۸۶۰‌هزار تومان در ماه برای یک مترمربع است.
از آنجا که اکثر واحدهای مسکونی منطقه یک مساحت حداقل ۱۵۰ مترمربع دارند، برای محاسبه «اجاره بهای پیشنهادی» در این منطقه فایل هایی با میانگین مساحت ۲۳۰ مترمربع انتخاب شده است تا هزینه مسکن پردرآمدهای ساکن تهران در دهک اول مورد سنجش قرار بگیرد. نتایج بررسی حاکی است، ثروتمندان برای اجاره آپارتمان های بزرگ در منطقه یک تهران ماهانه میانگین ۲۰۶ میلیون تومان پرداخت می‌کنند. این رقم البته متوسط اجاره منطقه یک نیست؛ بلکه متوسط اجاره واحدهای بزرگ مساحت این منطقه است.

با فرض آنکه متوسط مساحت آپارتمان های اجاره ای در منطقه یک حدود ۱۵۰ مترمربع باشد در این صورت هزینه اجاره مسکن در محله های منتخب این منطقه (بر اساس جدول فایل ها) ماهانه نزدیک به ۱۳۰میلیون تومان برآورد می‌شود. طبق آخرین گزارش شهرداری تهران مربوط به جغرافیای جمعیت در ۲۲ منطقه پایتخت، ۵‌درصد تهرانی ها در منطقه یک ساکن هستند. به این ترتیب هزینه مسکن این گروه جمعیتی در منطقه مرفه نشین تهران در حالت میانگین و بسیار بالا به ترتیب حدود ۱۳۰میلیون و ۲۰۶میلیون تومان برآورد می‌شود. این ارقام البته دقیق نیست چون ارقام اجاره بهای قطعی مناطق تهران و همچنین اجاره بهای قطعی واحدهای لوکس منطقه یک وجود ندارد.

به نظر می‌رسد فاصله هزینه تامین مسکن اجاره ای بین شمال و جنوب شهر در سال‌های اخیر کم شده باشد که این به معنای «سخت تر شدن اجاره نشینی دهک های متوسط و پایین درآمدی» است. کاهش این فاصله ناشی از «به هم خوردن تعادل نسبی در بازار عرضه و تقاضای مسکن» در سال‌های اخیر به خاطر جهش قیمت، رکود معاملات و همچنین رکود ساخت وساز است که از یکسو تقاضای اجاره نشینی را در مناطقی از شهر افزایش داد و از سوی دیگر عرضه را در همان مناطق کاهش داد. ارقام اجاره آپارتمان های منطقه یک تهران تقریبا با متوسط هزینه سالانه خانوارها در ۱۴۰۲ برابری می‌کند. این برابری به نوعی شکاف درآمدی دارا و ندار را نشان می‌دهد.